Gözümüz gördüklərini beynin müəyyənləşmiş şöbəsinə ötürür və o cism haqqında təsəvvür formalaşır. Yalnızca cisim yox, insanlar da belədir. Əslində, kobudcasına beynimizin iş mexanizmini belə izah etmək olar: beyində tanıdığımız hər bir insan və obyekt üçün xüsusi “qovluq”lar mövcuddur. Cismin forması, rəngi, insanın isə siması beyin tərəfindən qavranılır və həmin “qovluq”lara əlavə edilir.

Allah Rəzzaqdır. Hər kəsin haqqı olan ruzini göndərir. Birinə çox verərək paylaşması və savab qazanması üçün qapı açır, birinə az verərək səbrini yoxlayır. Verilən hər nemətin hesabı soruşulacaqsa, o hesabı bu dünyada bağlamaq daha xeyirli deyilmi? Həm də ki, biz zatən bizim olmayanları veririk. Allahın bizə imtahan üçün verdiklərini paylaşırıq.

Gözümüz gördüklərini beynin müəyyənləşmiş şöbəsinə ötürür və o cism haqqında təsəvvür formalaşır. Yalnızca cisim yox, insanlar da belədir. Əslində, kobudcasına beynimizin iş mexanizmini belə izah etmək olar: beyində tanıdığımız hər bir insan və obyekt üçün xüsusi “qovluq”lar mövcuddur. Cismin forması, rəngi, insanın isə siması beyin tərəfindən qavranılır və həmin “qovluq”lara əlavə edilir.

Allah Rəzzaqdır. Hər kəsin haqqı olan ruzini göndərir. Birinə çox verərək paylaşması və savab qazanması üçün qapı açır, birinə az verərək səbrini yoxlayır. Verilən hər nemətin hesabı soruşulacaqsa, o hesabı bu dünyada bağlamaq daha xeyirli deyilmi? Həm də ki, biz zatən bizim olmayanları veririk. Allahın bizə imtahan üçün verdiklərini paylaşırıq.

Oruc tutmaq, məhz buna görə özünü tutmaqdır. İnsan nə ziyan əməl işləyirsə özünü tuta bilmədiyi üçün işləyir. Tuta bilmədiyi dilinin cəzasını, tuta bilmədiyi əlinin cəzasını, tuta bilmədiyi nəfsinin cəzasını, tuta bilmədiyi instinktlərinin cəzasını, tuta bilmədiyi hirsinin cəzasını çəkməkdədir. Özünü tutmaq, özünün tərəfində olmaqdır. Məlumdur ki, özünü tutanı Allah da tutar. Özünü tutmayanı, Allah niyə tutsun ki?

“Təqva”-lı olmaq, mübah və halal olanları tərk etmək deyil, sadəcə çox diqqətli və ehtiyatlı davranmaqdır. İndi təsəvvür edək ki, Rəbbimiz bizə Ramazan ayı günlərində halal olan şeylərdən də imtina etməyi buyurub. Hansı ki, ən adi yemək-içmək, şəhvət və qeyri ehtiyaclarımızı normal olaraq edə bilirdiksə, məhz bu ayda “Təqva” xüsusiyyətinə doğru-dürüst yiyələnmək üçün, Rəbbimiz bizə bu cür tərbiyə metodunu seçmişdir. Bu ayı müqəddəs edərək, Uca Tanrımız bizi “təqva” üçün məşq etdirir.

Ramazan ab-havasının bu torpaqlarda əsdirdiyi havanı heç doyunca ciyərlərinizə çəkirsinizmi?! Kim bilir, nə qədər qərib var ki, qapıları Ramazandan Ramazana çalınır. Nə qədər fağır-füqəra var ki, qursaqlarından Ramazandan Ramazana doyumlu bir şey keçir. Nə qədər kimsəsizlər var ki, Ramazan onların kimi, kimsəsi olur.

Ey Ramazan! Ey içərisində “min aydan daha xeyirli bir gecəni” daşıyan ay! Ey Quranın doğum ayı, ayların ən çox gül ətri verəni!
Ey vəhyin dirildən nəfəsini həyata, Məhəmmədi əbədi bir məhəbbətə, varlığın mənasını Allahsızlaşdıqca anlamsızlaşan çağa, insanın itirdiyi insanlığı, rəhməti, bərəkəti, ehsanı, hidayəti və şəfqəti insana çatdıran ay! Xoş gəldin!

“Ramazanınız mübarək olsun” deyəcəyəm amma Ramazan zatən mübarəkdir. “Xoş gəldin ey Ramazan ayı” deyəcəyəm amma Ramazan həmişə xoş gəlir. İnsanın borcu da Ramazanın bərəkətindən maksimum istifadə etməkdir. Onu xoş qarşılamaq, onu xoş etmək və xoş yola salmaqdır.

Kim olursunuzsa olun, hansı fəaliyyətləri icra edirsinizsə edin, əvvəlcə təsəvvürünüzü, ağlınızı və şəxsiyyətinizi vəhyin əllərinə təslim edərək, özünüzə bir istiqamət yönü təyin edin. Vəhyin əlləri ilə bir bünövrə atdırın. Dinə, dünyaya, insana, əşyaya, Allahın “gör” dediyi yerdən baxmağınız ancaq buna bağlıdır… Müsəlmanlığınızın da Allah tərəfindən ciddi qəbul olunması yalnız buna bağlıdır…