Günümüzün müsəlmanları, mömin olduqlarını iddia edənlər, yəni biz, islamı qəbul etmişlərin çox ehtiyac duyduğumuz bir şey var. Hamımızın həqiqi bir iman duyğusuna ehtiyacımız var. Saf, pak, sadiq, riyakarlıqdan uzaq, əskiksiz, nöqsansız, içimizi titrədə bilən, “Rəbbim, iman gətirdim” kəlməsini gerçəkdən söyləyə biləcəyimiz bir iman istəyirik. Bundan öncə isə, həqiqi bir tərbiyəvi imana ehtiyacımız var.

İmkansız”mı dedin? Bu mümkünmü dostum? Heç bu sənə yaraşarmı? Niyə Allah yoxmuş kimi danışırsan? Allah yoxmuş kimi danışmağın günah olduğunu bilmirsənmi? Yoxsa sən başladığın işlərə Bismillahsız başlayırsan?

Günümüzün müsəlmanları, mömin olduqlarını iddia edənlər, yəni biz, islamı qəbul etmişlərin çox ehtiyac duyduğumuz bir şey var. Hamımızın həqiqi bir iman duyğusuna ehtiyacımız var. Saf, pak, sadiq, riyakarlıqdan uzaq, əskiksiz, nöqsansız, içimizi titrədə bilən, “Rəbbim, iman gətirdim” kəlməsini gerçəkdən söyləyə biləcəyimiz bir iman istəyirik. Bundan öncə isə, həqiqi bir tərbiyəvi imana ehtiyacımız var.

İmkansız”mı dedin? Bu mümkünmü dostum? Heç bu sənə yaraşarmı? Niyə Allah yoxmuş kimi danışırsan? Allah yoxmuş kimi danışmağın günah olduğunu bilmirsənmi? Yoxsa sən başladığın işlərə Bismillahsız başlayırsan?

Söz insandan öncə yaradıldı: Əvvəlcə kəlam, sonra isə İnsan. Elə məhz ona görə də kəlam insandan böyükdür. Allah “OL!” dedi, bütün varlıq aləmi də əmrə təslim olaraq “olmağa” başladı. “Olunca” da zikr və təqdis edərək Rəbbinə ibadət etdi. Günəş şüası, ay nuru, yer təvafı, gül ətri... İNSAN QULLUĞU ilə ibadətdədir.

Bu ilahi mesajın da digərləri kimi ilk muxatabı Rəsulullahdır. Allah aləmlərə rəhmət olaraq göndərdiyi Rəsuluna vəyhlə əmrlərini bildirmiş, Rəsulullah da bu ilahi əmrlərə tabe olaraq onu yaşam tərzinə çevirmişdir. Rəsulullah hər ayəni yaşayaraq, həyatına tətbiq edərək bizə çox gözəl bir örnək olmuşdu.

Özünü sevmək, özünü üstün tutmaq, eqoist hisslər bütün insanların içində müəyyən nisbətdə vardır. Bu elə bir qüvvə, elə kəskin və köklü hissdir ki, bəziləri istisna olmaqla bütün insanların içində öz sultanlığını qurar. Bu hiss insanların əxlaqını, mədəniyyətini, təbiətini ya formalaşdırar, ya da müəyyən istiqamətə yönləndirər. Məhz eqoistlik üzündən insanlar dünya naz-nemətləri üçün bir-birini qırar, yarışar, mübarizə və mübahisə aparar.

Onların hamısı sənə iman edirdi. Amma səni gerçəklikdən uzaqlaşdırmağın iztirabını yaşatdılar bizə. Bu işi göyə qaldıraraq və ya yerə basdıraraq etmələri nəticədə heç bir şeyi dəyişdirmədi.
Allah səni “gözəl örnək” olaraq göstərdi. Sən Quranın danışanı, yeriyəni, hərəkət edəniydin. Necə ki, bir ana bətnində bir damla suyun insana, bir ağacda suyun meyvəyə, bir arıda tozun bala, bir toyuqda darının yumurtaya, bir qoyunda otun südə çevrildiyi kimi, ayələr səndə həyata çevrilirdi.

Hər şeydən şikayət edən bir qız var idi. Həyatın dözülməz olduğunu düşünürdü. Mübarizə aparmaqdan yorulmuşdu. Bir problem qurtarmamış başqası ilə üzləşirdi. Atası qızının bu vəziyyətini görüb, ona həyat dərsi verməyi qərara aldı. Qızın atası aşpaz idi. Bir gün onu mətbəxə apardı. Üç qab götürüb ocağın üzərinə qoydu...

Kimin iman edib, etməyəcəyini bilən yalnız və yalnız Allahdır. Ona görə peyğəmbərlərin və onların ardınca gələn saleh əməl sahiblərinin vəzifəsi xatırlatmaq və təmizləməkdir. Allah birini seçib ona Peyğəmbərlik verirsə onun öz başına bu vəzifəni tərk etmək şansı yoxdur.