İlahi şerlər

[Həqiqətül-islam]

Hüseynə yerlər ağlar, göylər ağlar,
Bətuli-Mürtəza Peyğəmbər ağlar.


Hüseynin nohəsin Dilriş yazanda ,
Müsəlman səhlidir ki, kafər ağlar.

Kor olmuş gözlərin qan tutdu Şimrin,
Ki, görsün, öz əlində xəncər ağlar.

Hüseynin köynəyi Zəhra əlində,
Çəkər qeyha qiyamət, məhşər ağlar.

Atanda Hərmələ ox, Kərbəlada,
Görəydin, düşmən ağlar, ləşkər ağlar.

Qucağında görəydin Ümmi-Leyla,
Atıb nəşi Əliyyi-Əkbər ağlar.

Rübab nisgil döşündə süd görəndə,
Əliyyi-Əsğəri yad eylər, ağlar.

Başında kaküli Əkbər havası,
Yel ağlar, sünbül ağlar, ənbər ağlar.

Yazanda Ali-Taha nohəsin mən,
Qələm gördüm sızıldar, dəftər ağlar.

Əli, şəqqül-qəmər, mehrab, tilit qan,
Qulaq ver məscid oxşar, mənbər ağlar.

Əlidən Şəhriyar sən bir işarə,
Qucaqlar qəbri, Malik-Əştər ağlar.

Seyyid Məhəmməd Hüseyn Şəhriyar
_________________
İslamdan yüksək şərəf yoxdur!!! (Hz. Əli (əleyhissalam))

[Həqiqətül-islam]

Aləmlərə məşhur edən insanı, əməldir,
Fəth eyləyən hər aləmi-imkanı, əməldir.

Məqsudinə yetməzsən əməl olmasa, ey dil,
Məqsudinə yetməkliyin asanı, əməldir.

Eşq əhli idi həzrəti Səlman da Rəsulun,
Məhrəm eləyən Beytinə Səlmanı, əməldir.

Tək elm ilə Loğman da ucalmazdı, odur ki,
Loğman tanıdan aləmə Loğmanı, əməldir.

Ey dil-dil ÑŽtən, dildə deyən aşiqi-həqqəm,
Aşiqliyi isbat elə, ünvanı, əməldir.

Asi olaraq əymədi baş Adəmə şeytan,
Şeytan eləyən iblisi, şeytanı əməldir.

Cahid əgər imanlısa gÑŽstərsin əməldə,
Əks etdirən insandakı imanı, əməldir.

Hacı Yaşar Cahid
_________________
İslamdan yüksək şərəf yoxdur!!! (Hz. Əli (əleyhissalam))

[azeri]

Allaha ucalan uca bir yolun
İlkin pilləsidir-Allahu Əkbər
Haqqi dananların üzünə dəymiş
Haqqın şilləsidir-Allahu Əkbər

[azeri]

Kul hata yapmaz Allah yazmazsa
Allah ceza vermez Kul yapmazsa

[Həqiqətül-islam]

Allahın salamı olsun Onun müxlis bəndələrinə!
Allahın salamı olsun əziz islam Peyğəmbərinə və onun pak Əhli-Beytinə!

Hаcı Rzа Sərrаf Təbrizi

Dаhi şÐ°ir Hаcı Rzа Sərrаf

Qəbri pаkun yа Hüsеyn, müddətdi vаr, istər könül,
Zаrə gəlmiş bir məqаmi аhu-zаr istər könül.

Künci qəmdə bir nəfər yох, mənlə həmаvаz оlа,
Аz qаlıbdır, mürği-ruhum cismdən pərvаz оlа,
Istə bu cаnım səri-kuyində pаyəndаz оlа,
Tut əlimdən qəm günündə qəmküsаr istər könül.

Ümumiyyətlə, Sərrаfın divаnındа tərcibbənd və müsəmmət, qəzəl, mərsiyə, qitə, mаddеyi-tаriÑ… və qəsidələr yеr аlır. Məşrutə inqilаbı zаmаnındа Sərrаf yаzdığı bir şÐµrdə insаnlаrı аyılmаğа səsləyir:

Еy milləti islаm! Оyаn! vəqti-səhərdir,
Bəsdir bu qədər yаtmа, çürürsən, nə Ñ…əbərdir,
Dur, vəqti səhərdir.

Qаfil düşübən dinüvi dünyаyа sаtıbsаn,
Yüz ildi yаtıbsаn
Bəsdir gözün аç, səndə kəsаlət nə qədərdir,
Dur, vəqti səhərdir.

ŞÐ°irin qəzəllərinə ötəri bir bахışlа оnun irfаni məqаmа sаhib оlmаsını dа müşÐ°hidə еtmək оlаr.

Dərdin mənə dе, ölsəm əgər, еyləmərəm fаş,
Əhli-dil оlаn məhrəmi-rаz оlmаsа оlmаz.

Zаhid, dеmə ахır nədi bu еşqi-məcаzi,
Biçаrə, həqiqətdə məcаz оlmаsа оlmаz.

Yахud bаşqа bir qəzəldə еşqinin həqiqi bir еşq оlduğunu söyləyərək оnu dаnlаyаnlаrın cаvаbını vеrir:

Məlаmət еtmə məni, müddəi, utаn Tаnrıdаn,
Bu еşq, еşqi-məcаzi dеyil, həqiqəti vаr.

Mənim nigаrimi аşiq gözündə görməmisən,
Həmin bu qədr еşidibsən, gözəldi, şöhrəti vаr.

Sərrаfın şÐµrinin gözəlliyinin şÐ°hidi оlmаq üçün оnun «Gözlər» qəzəlinə diqqət yеtirmək yеrinə düşərdi.

Аlıb imаnimi еy nаzəninim, nаzənin gözlər,
Çıхаrimа ilən yоldаn, nə yоl аnlаr, nə din gözlər.

Budur fikrim, аlаndа cаnımı оğrun nigаhun həm,
Dilimdə nitq оlаydı, bir dеyəydim: «аfərin gözlər».

Əgər min göz оlа, аşiq görər məşuqi bir gözdə,
Sənin vəhşi gözün əmmа, еdər bir gözdə min gözlər.

Yох özgə ilə səru-kаrım, yəqin bil еyni məqsudum,
Həmin qəddür, həmin qаmət, həmin qаşdur, həmin gözlər.

Əgər yüz аşiq ilən оlmаyа rəftаrı, yох еybi,
Оlub gəc yоl gеdən müжgаn ilən, bəs həmnişin gözlər.

Gözündən dərsi sеhr аlmış, sənin Hаruti-sеhrаyin,
Dеyilsə vаridi bu gözdə də sеhrаfərin gözlər.

Gözümdən qаfil оlmа еy gözüm, gör bir nə аləmdür,
Tutub tiru-kəmаn əldə, еdib хаlın kəmin gözlər.

Əlimdən səbru-huşu, tаbu-tаqət hər nə vаr аldı,
Birin Ñ…əttün, birün хаlun, birün zülfün, birün gözlər.

Gözündən göz götürməm, bir Ñ…ədəngi-nаzə müştаqəm,
Nədən vеrməz kəmаnəbru, məgər qаşdаndа çin gözlər.

Dеdim: - Sərrаfi gözlə, sаlmа gözdən, еy gözüm-nuru,
Dеdi: - Qəm еyləmə, məşuqə еşq əhlin yəqin gözlər.

* * *

Zəhrаnın (ə.s) ölüm аyаğındа həzrət Əliyə (ə) еtdiyi vəsiyyətinin iki bəndini qеyd еtmək kifаyət еdər:

Bu Hüsеyni kim, sənə tаpşırdım indi rubəru,
Diqqətilən bах, nеcə vеrsəm, еlə аllаm gеru,
Bаş bədəndə, bаrmаq əldə, əl biləkdə mubəmu,
Gör hаmı üzvün səlаmətdir, əmоğlu yа Əli.

Çох mükəddər оlsа, vаr bu sözdə dərdi-sər yеri,
Yахşı bах, sаlimdü bərgi-gül tək ахır hər yеri,
Nə bаşındа vаr qılınc, nə sinədə Ñ…əncər yеri,
Nə bədən yеksər cərаhətdür, əmоğlu yа Əli.

* * *

Bu çöldə bаcı möhnəti-hicrаn sənin оlsun,
Аğlаr göz ilə, zülfi-pərişÐ°n sənin оlsun.

Хаnımın dilindən:

Bu diyаri-Kərbəlа, bu sən, Ñ…udаhаfiz Hüsеyn,
Kаrivаn yоllаndı ŞÐ°mə, mən Ñ…udаhаfiz Hüsеyn.

Qаrdаş-qаrdаşın (Imаm və Аbbаs) bir-birinə Ñ…itаblаrı.
Imаmın dilindən:

Dur еy dəvаlаr Аslаnı,
Əbülfəzlim, Ələmdаrım.
Ахаn su tək qızıl qаnım,
Əbülfəzlim, Ələmdаrım.

Həzrət Аbbаsın dilindən:

Əха, düşdüm dəÑ…i dildən,
Hərаyə gəl, аtаm оğlu.
Vuruldum bаşidən, bеldən
Hərаyə gəl, аtаm оğlu.

Sоndа Sərrаfın bir mərsiyəsindən bir nеçə bəndi nəzərinizə çаtdırırıq:

Hüsеyn, cövri-cəfаyi-еşqiyаdən, mən dеyim, yа sən?
Özün аgаhisən, hər mаcərаdən, mən dеyim, yа sən?

Səbаhi-vəsldür, əl vurаrаm kеyfiyyəti ŞÐ°mə,
Yəqinimdür dеsəm ахşÐ°m оluncа yеtməz itmаmə,
Dеməm ŞÐ°m içrə gеtdim sən birоhnə məclisi-аmə,
Bахıb gördün Yəzidi-bihəyаdən mən dеyim, yа sən?

О gündən kim Ñ…əzаn оldu gülüm, gülşəndən аyrıldım,
Nеcə еymən yаtаrdım, dеdi - еyməndən аyrıldım,
Bu müddətdə uzаq yоldа nə mən bir səndən аyrıldım,
Nə sən оldun ədа hərgiz cüdаdən mən dеyim, yа sən?

Məhəbbət аləmində sən mənim аrаmımı аldun,
Əsiri - dəstgir еtdün, bеlə səhrаlərə sаldun,
Ð¥ərаbə Kufədə Ð¥uli еvində sən qоnаq qаldun,
Еlə еvdən, еlə mətbəÑ…sərаdən mən dеyim, yа sən?

Əgərçi növhə, Sərrаf, ərbəinə ilbəil yаzdun,
Dilün lаl оlmаsın əmmа, bu il bir özgə dil yаzdun,
Yаzаndа müttəsil göz yаşı tökdün, müttəsil yаzdun,
Bunun sirri suаl оlsа Rzаdən mən dеyim, yа sən?
_________________
İslamdan yüksək şərəf yoxdur!!! (Hz. Əli (əleyhissalam))

[muawiyye ibn sufyan]

covrune sebri tehemmul eyla ki mushriklerin
neca kim gordu resul ile eliyyun murtaza

sherbeti mau tahuri istersen gem yema
dowr elinden zehr nush et cun hasan xulgi riza

ger bu gun, bunda susuzugdan olursan sen shehid
yarin onda , heshr olursan ba huseyni kerbala

taetin fovt etma sheytan gerci yuz nur gosterir
gibleden donderme uzun, neca zeynaliaba


_________________
sunna

[ulya]

Yazılan şerlər çox xoşuma gəldi. bu mövzuda Yunus Əmrənin də gözəl şerləri var. məs.

Şol cennetin irmaklari
Akar Allah deyu deyu
Cikmis islam bulbulleri
Oter Allah deyu deyu

Aydan aydindir yuzleri
Şekerden tatli sozleri
Cennette huri kizlari
Gezer Allah deyu deyu

Yunus Emre var yarina
Koma bugunu yarina
Yarin Hakk'in divanina
Cikam Allah deyu deyu

[ulya]

Ya Muhammed, canım arzular seni

Araya araya bulsam izini
İzinin tozuna sürsem yüzümü
Hak nasib eylese görsem yüzünü
Ya Muhammed, canım arzular seni

Bir mübarek sefer olsa da gitsem
Kabe yollarında kumlara batsam
Hup cemalin birkez düşte seyretsem
Ya ,canım çok sever seni

Zerrece kalmadı kalbimde hile
Sıdk ile girmişim ben bu hak yola
Ebu Bekir, Osman, Osman da bile
Ya Muhammed, canım arzular seni

Ali ile Hasan Hüseyin anda
Sevdası gönüllerde muhabbet canda
Yarın mahşer gününde Hak divanında
Ya Muhammed, canım arzular senin

Arafat dağıdır bizim dağımız
Anda kabul olur bizim duamız
Medine'de yatar peygamberimiz
Ya Muhammed, canım arzular seni

Yunus medh eyler seni dillerde
Dillerde dillerde hem gönüllerde
Araya araya gurbet ellerde
Ya Muhammed, canım arzular seni

Yunus Emre

[azeri]

Ey,insan seyr ele her otu,gulu.
O otlar,o guller nese deyirmi?
Tebiet Rebbimin en momin qulu,
Fesiller bir ruket namaz deyilmi :?:

[Həqiqətül-islam]

Tazə yatmışdım, əcəb məsti-xumar olmuş idim,
Yuxudan bidar edib bağrımı qan eylədilər.

Könülün könüldən ayrılması çox müşkül olur,
Mən heç ayrılmaz idim, hökmü bəyan eylədilər.

İstədim əl açaraq bir daha möhlət diləyim,
Sarıyıb əl-qolumu qəbrə rəvan eylədilər.

Mən hələ göz dikibən nanu-nəmək zənbilinə,
Alıb əldən nəməyim həsrəti-nan eylədilər.

Yeni "Bismillah" edib başlamış idim Qurana,
Oxuyub "Fatihə"ni xətmi-Quran eylədilər.

İlqar Haşımov
_________________
İslamdan yüksək şərəf yoxdur!!! (Hz. Əli (əleyhissalam))

[azeri]

Seher vaxti bulbuller
Nece gozel oterler.
Achan butun chichekler
birlikde zikr ederler:
"Aman Allah,illallah,
Derdlere derman Allah
Konullerin shefasi,
La ilahe illallah."

[azeri]

Duani gece et,shukuru subhden.
Etiri gulden al,reftari mehden.
Heyani laleden,gulushu shehden.
Qonceden iffeti,hicabi oyren.

[azeri]

Peygember(s.as) buyurdu:"Eyleme Qiybet!
Hech kimde hech kime yaratma nifret."
Dushun ki,qeybetin vardir cezasi.
Qapisin baglayar uzune Cennet.

[_Ebrar_]

SanA GeldiM..

Tarihin karanlık derinliklerinden geldim.
Bin yıllık susamışlığıyla yüreğim,
Kapında yüzü kara bir dilenci,
Aşkına aç, varlığına susamış.

Şiirler biliyor suskunluğum.
Tarihin ayrıntılarında kaybolanlardan.
Masallardan geçtim, karanlık zamanlarda.
Yol boyu insanlar vardı ve kemik olmuş eski sevdalar…

Sahifeler bıraktım gerimde,
Yaprak yaprak geçtim bütün efsaneleri
Çölün sessizliğinde Mecnunla yıldızları saydım.
Leylasına hasret…

Her çağda insanlar vardı ağlayan, çağıran
Yol boyu ülkeler, kavgalar ve yeni dinler…
Durmadım, inanmadım senden ötesine.
Yürüdüm yüzyıllar boyu...

Sarp dağlardan geçerken içimde sevdan vardı, kor gibi.
Kaç ömür yaşadım gelirken sana.
Neleri geçtim, neler kaldı ardımda.
Gözlerim suskun, ayaklarım yorgun,
Aşkına geldim…

Kapın Sırat Köprüsü şimdi.
Sana ait bir yüreğim var taşıdığım.
İtme beni tarihin derinliklerine.
Beni zamanına al… Yani yanına…
_________________
Bizi Sensiz Bırakma Ya Rasulallah ..

[_Ebrar_]

DOST MUSUN??


Öyleyse canın canımdır...
Aynan olmalıyım...
Yüzüne söyleyebilmeliyim her şeyi...
Hem sakınmadan, mertçe...
Hani bilirsin, esirgemem lâfımı,
Ne şekil gelirse, öylece...
Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya, ama,
Seni de dupduru isterim karşımda...

Dostsan,
Gözlerimin içine baka baka yaka silk benden!
Arkamdan şikayetlenme!
Yiğit ol! Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme!
Lâf değil, icraat beklerim senden!
Öyle bak ki, hislerini görebileyim...
Öyle hisset ki, güvenle bakabileyim...

Sevmem, ölenin ardından ağıt yakmayı!
Dil dönerken söylenmeli her şey...
Kulak duyarken anlatılmalı...
Göz bakarken bakmalıyım sana...
Ağladığında seninle birlikte oturup ağlarım... Can sağ iken sarılmalı...
Keşkelere meydan vermemeli hayatım,
Pişmanlıklarla yoğrulmamalı....

Hayır!
Dirime selâm vermeyen,
Ölüme de fazla yaklaşmasın!
Dostsan, ölmemi bekleme!
Haklıysam, yaşarken savun beni!
Yaşarken yanımda ol!
İnanmışsan bana, kimse çevirmesin seni yolundan!
Ve inanmamışsan, sakın rol yapma!

Her söylediğimi onaylaman şart değil...
Her yaptığımı beğenmen de gerekmez...
Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle, sıkılma!
Yadırgayabilirsin beni,
Ve ben de seni tuhaf bulursam şaşırma...
Kandırmanı aslâ kabul edemem!
Her dediğini, her yaptığını hoş görürüm, ama,
Beni, bana sormadan yargılama!

Her yediğimiz aynı olmaz belki,
Her dakikamız birlikte geçmez...
Her güldüğünde gülmeyi garanti edemesem de,
Belki her çağırdığında gelemem fakat,
Derdine ortak ararsan, koşarım...

Ben de herkes gibi insanım elbet,
Ne göklere çıkar beni, ne de yerin dibine sok!
Senin işin bu değil!
Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında...
Dostsan,
Küçümsemeden, küfretmeden,
Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma...
Dinlenmek istediğinde, hiç düşünme, sana özel bir limanım,
ama...
Yorulduğum zamanlarda,
Dilediğimce sığınabilmeliyim koylarına...

Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim
Ve bir deli kadar art niyetsiz...
Uğruna seve seve hesabı şaşırırım...
Görmezden gelebilirim yanlışlarını...
Başkaları enayilik sayabilir,
Başkaları akılsızlığıma yorabilir,
Bunları dert bile etmem, ama,
Sen, aslında aptal olmadığımı,
Her an, tekrar tekrar hatırla!
Ve sakın beni aptal yerine koymaya kalkışma!

Seviyorsan, cimrilik etme, söyle!
Muhabbeti varken, yokmuş gibi yapanla,
Hiç sevmediği halde, yılışıp durana sinir olurum!
Neyse, o olmalı insan...
Kendisi olmaktan korkmamalı!
Kendisi olmaktan kaçmamalı!
Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama,
Ben olduğum için bırakırsan beni,
Yas da tutmam arkandan!
Bedel mi?
Ödemeyeceksen çıkma yola!
İçten pazarlık edersen, ancak kendine edersin...
Kendince küser barışır, kendi kendini yersin!
Dostsan, mevsimince yağ...
Kışsan kar ol, güzsen yağmur...
Soğuğuna, sıcağına, esip savurmana itiraz etmem,
Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama,
Dayanmalısın en şiddetli fırtınalarıma...

Belki de çok geldi bunca talep...
Bana karşı hiçbir mecburiyetin yok, korkma...
Sana fazla geldiğim ilk anda,
Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin...
Geçip gidebilirsin,borçluluk hissetmeden...
Mutlaka bir açıklama da beklemem senden, ama,
Gitmeye davranırsam bir gün,
Sen de karşımda set olma!

Dost musun?
Öyleyse, canın canımdır,
Yoluna baş koymaya hazırım ya,
Başını da yollarımda isterim, unutma!
_________________
Bizi Sensiz Bırakma Ya Rasulallah ..

[Humeyra]

Rəhmli, Mərhəmətli Allahın adı ilə!

Ağlayırdın, ey insan, sən dünyaya gələndə,
Gülüb sevinirdilər, insanlar yan-yörəndə.
Özün üçün gün ağla, elə işlər gör ki, sən
Onlar ağlayan zaman sevinəsən, güləsən.

İmam Şafii (Allah ona rəhmət eləsin!)
_________________


İnsanları zikr etməkdənsə, Allahı zikr edin.

[Administrator]

Şəfqətli, ədalətli tanrının adı ki var,
Hikmət xəzinəsini açan açardır, açar.
Hər sözün, düşüncənin odur əvvəli sonu.
Nə söyləsən, tanrının adıyla qurtar onu.
Qüdrətilə varlığa həyat verər həyatda,
Əbədiyyət timsalı özüdür kainatda.
Ən ulu sərkərdədir gərdişdəki aləmə,
Cavahir həmaili yaraşıqdır qələmə.
Hər səxavət çeşməsi yaranıbdır əliylə,
Kainatı qurubdur öz qadir əməliylə.
O, gizli pərdəsini açar sirli göylərin,
Üstünə pərdə çəkər hər günahın, hər şərin.
Bəzəyər qaş-daşıyla sinəsini hər dağın,
Ləpəsi - suyun hüsnü, gül-çiçəyi - torpağın.
Arifləri hər zaman fəzilətə səsləyər
Nemətini sevəni nemətilə bəsləyər.
Ağlın zərif sapına muncuğu yaraşıqdır,
Ağlın tutqun gözləri qüdrətilə işıqdır.
Müqəddəs alınlara səcdə damğası vurur,
Tacıyla tacidarlar yer üzündə taxt qurur.
Pozulmaz hökmləri hökmüylə pozan odur,
Günahları əfv edən, mərhəmət yazan odur.
Harayı bir darğadır məhşərdən qorxanlara,
Çeşməsi həyat verər təlaş yaxan canlara.
Dəyişməzdir varlığı, dəyişməzdir xisləti,
Dəyişdirər varlığı, kainatı, xilqəti.
Əzəməti yanında iki dünya əbəsdir.
Əvvəlimiz, sonumuz anicə bir nəfəsdir.
Təməlləri sarsılmaz kainatda yox tayı,
Bu mülkün bir sahibi varmı ondan savayı?
Yaratdığı yerlə göy çox boşalıb dolacaq.
Bu varlıq olmasa da - olmuş, olub, olacaq.
Peyğəmbərlər can atdı ilk sirrinə xilqətin,
Bu sirri açammadı, bu sirr çətindir, çətin.
Sirlər dəryasıdır əzəl gündən bu dünya.
Sonsuz səhradır mülkü, əbədidir bu səhra.
Əvvəlini arasan - əzəlsiz bil sən onu.
Axırını sorsalar - sonsuzluqdadır sonu.
Keşməkeşli həyatda canlı, cansız nə ki var.
Hamı onun köləsi, özü qadir hökmdar.
Ondan başqa nə varsa, ömrü deyil əbədi,
Onun ülvi varlığı bilməz ki, heçlik nədi.
Könlündə cilvələnən huri-mələk özüdür.
Nərgiz gözlərindəki nurlu bəbək özüdür.
Üzündə ismətin də, qısqanclığın da odu.
O, həm göz yaşı verər, həm də məhəbbət odu.
Ecazkar qüdrətinə min-min afərin söylər
Parlaq aylı, günəşli, sonsuz cəlallı göylər.
Gizləsə kərəmini nurlu pərdədə - tüldə.
Bitməz şəkər qamışı, bitməz tikanlı gül də.
Yaşıllıq - kərəmiylə canlanıb abad oldu,
Varlığın kölələri yoxluqdan azad oldu.
Dünyanı yaratmağa o, can atdığı zaman,
Dolaşıqlı fələyin çətin işləri yaman.
Məşəqqətli düyünü açdı qadir əməli,
Gecənin saçlarından qopdu gündüzün əli.
Cavahir boyunbağı göyün boynunda yandı.
Gecənin qıvrım saçı ulduzlarla darandı.
Kəməndindən çıxmağa məgər fələk çalışdı?
Torpağın kəmərində yeddi ulduz alışdı,
Günəş ağ qəba geydi, ay isə qara cübbə,
Yarandı mavi göydə dümağ, qapqara qübbə.
Gövhər səpən buludlar mirvari səpsin deyə,
Göydə qopdu gurultu, şimşək döndü nizəyə.
Qəlbindən dərya açdı buludların zöhrəsi,
Xızırın çeşməsilə güldü çəmən çöhrəsi.
Kəhrəba zərrə yağdı sübhün camı günəşdən.
Daşlar yağan zərrəni təşnətək uddu dən-dən.
Suyla od ülfət tutdu təbiətdə birinci,
Daşda yaqut yarandı, bəyaz sədəfdə inci.
Buxarlandı küləkdən yerin ürək qanı - su,
Daşın qanlı bağrında qana qatdı yaqutu.
Fələk açdı comərdlik bağındakı gülləri,
Dillərdə dastan etdi söz quşu bülbülləri.
Dilin tər xurmasından ürəyə nəşə doldu,
Ağızın incisinə qulaq bir sədəf oldu.
Bircə göz qırpımında gözünü yumdu guya,
Kəraməti can verdi həyat bəxş etdi suya.
Tökdü yerin saçların cahanın qucağına,
Asilik xalı qoydu Adəmin yanağına.
Getdi qızıl lövhədən natəmizlik qubarı.
Buludun göz yaşını gülə səpdi, baharı.
Ulduzlar pardaqladı çöhrəsini səmanın.
Gül-çiçəyin üstündə canı əsdi səbanın.
Bağrına qan axan gil - bəşərin ilk təməli,
Tutdu ağlın nəbzini ürəklə loğman əli.
Təbəssüm qəmi qovdu açıldı, güldü çöhrə,
Gecələrə nəğməkar, müğənni oldu Zöhrə.
Qaranlıq ənbər saçır qucağında gecənin,
Təzə ay bir sırğadır qulağında gecənin.
Söz dünyanı dolaşıb, sirlər açıb başıyla.
Sındırıbdır başını dərgahının daşıyla.
Quru, boş xəyallarla çox gəzib hər yeri o,
Yenə əliboş dönüb qapısından geri o.
Ürək də sorağında dolaşdı çox, tapmadı,
Göz də xeyli aradı, gördü ki, yox, tapmadı.
Ağıl dedi: "Çatdırım axtarışı mən sona".
Ədəbi gözləmədi, ədəb öyrətdim ona.
Kim başını keçirib bu sehrli halqaya,
Dönübdür sorağında bənizi solğun aya
Mələklər qanadlanıb cəlalını öyərlər,
Kəramət sahibləri qapısını döyərlər.
Qulluq halqası taxıb ərşi-fələyin özü,
Torpağın qəlbinə də od salıb eşqin közü.
Şəfadır xəstələrə, sinəsi dağlılara,
Qasidi nicat verər ayağı bağlılara.
Dərgahına pərdədir hicablı fələk ki var,
Pərdəsini yırtmağa əl atmamış ruzigar.
Sökə bilsə pərdəni, fələk çətin sökərdi,
Söksəydi, göy üzünü yer üzünə tökərdi.
Aciz yeri bağlayıb yəhərinin qaşına,
Nizami göz yaşını tökər yerin daşına.
Zavalsızdır birliyi, sonsuzdur cah-cəlalı,
Əbədidir cahanda şahlığı, şah cəlalı.
Könül can aynasının qubarını hey silər,
Qapısının torpağı olmağı şərəf bilər.
Gül-çiçəyə can verər dərgahının torpağı,
Gülzarının yanında yalandır İrəm bağı.
Qüdrətinə sübutdur Nizaminin varlığı,
Canı - vəhdət tarlası, könlü - gülüzarlığı.

NİZAMİ GƏNCƏVİ

(Ardı var inşAllah...)
_________________
İbrət naqis başlanğıcda deyil, kamil sonluqdadır!!!

[Humeyra]

Rəhmli, Mərhəmətli Allahın adı ilə!

Təqvanı artır, çünki:
Gecə düşübsə, səhər açılacağını bilmirsən
Neçə gənclər gecə-gündüz əyləniblər
Heç bilmədən kəfənlərə bürünüblər.
Necə uşaqların gələcəyi planlaşdırıldı
Ruhları yalnız qəbrin zülmətinə qovuşdu.
Neçə gəlinlər bəylər üçün bəzədildi,
Bir-birinə qovuşmadan həmin gecə öldü.
_________________


İnsanları zikr etməkdənsə, Allahı zikr edin.

[Afriya]

Salam aleykum.

Bu memleketde her kes Allahi "sevir",
Bir-iki nefer emelde subut edir,
Ashig olmalidir eshginin esiri
Ibadetsiz sevgi ne fayda verir?

***
Chixdilar itaetden Ademle Hevva
Gostermediler kifayet geder tegva
Merhemet sahibi efv etdi onlari
Daim gezeblenmeyi bilmedi reva.

***

Ishe bashlayarken demelisen BISMILLAH,
Fikri geleceye baglayarken- INSHALLAH
Sevincli anlarda ALLAHU AKBAR soyle
Goze getirmemek uchun de- MASHALLAH.

***

[Afriya]

Shifahi xalg edebiyyatimizdan:

Yataram men, ya Allah,
Duraram men inshallah,
Eger dura bilmesem,
LA ILAHA ILLALLAH